Ahmet Mansuroglu Antakyanın iplik pazarındaki
Ahmet ustanın evinde dünyaya geldi.Kendisi dogmadan önce iki,üç yaşına gelen iki erkek çocugunun ölmesi üzerine.
Babası ona kendi adını vermişti,böylece küçük Ahmet babasının ismini taşıyor,Ahmet oglu Ahmet oluyordu, işin
garip yanı dedesininde adı Ahmet'ti şairimiz kimlik şiirinde
şöyle diyordu.

Dedem Ahmet,babam Ahmet ben Ahmet,başka isim
bulmak sanki zahmet, ve işte ben o Antakyadan Ahmet oglu
Ahmet. ılkokulu başarı ile bitirmesine ragmen, babası onu
benim en büyük yardımcım diyerek okuldan almış kuduracılık
yaptıgı dükkana getirmişti.
Daha sonraki yıllarda hazır ayakkabı magazası açarak ticaretle ve hiç kopamadıgı şiirle ugraşmıştır.

şairimiz bir şiirinde, benimde defterim,kalemim,ellerini
doyasıya öpmek istedigim, ögretmenlerim vardı, diyerek
ögretmenlere olan sevgisini dile getiriyordu.

Evli iki erkek bir kız çocugu olan şairimizin,iki çocugu ögretmen oldu.Halen Balıkesir'de ögretmenlik yapan oglunun ilk ögretmenlige başladıgı gün duygularını '' Yuvadan Uçan Kuş '' adlı şiiri ile dile getirdi. Vatan,millet,bayrak sevgisi içinden hiç eksilmedi.Bu konuda bir çok şiir yazdı.


1995 -2004 tarihleri arsında Hatay'ın kurtuluşu için yapılan
Antakya beldiyesinin düzenledigi ''şiir şölenlerine''katıldı.
şölen için yayınlanan kitaplarda ikişer şiirle yer aldı.

şu anda Antoloji.com'da yayınlanan şiirleri Antakyamızın
degerli çevrecilerinin destek ve gayreti ile kitabın tüm gelirini
'' Antakya Çevre Koruma Dernegine '' bıraktı.

Halen Antakya - Hatay'da yaşayan şaiirimiz yeni çıkacak
olan şiir kitabının çalışmalarını yapmaktadır.
Küçük yaştan itibaren çeşitli olaylara pratik çözümler ürettigi için, arkadaşları arasında çok sevilmektedir.Her zaman duygusal kişiligi ön plana çıkan şairimiz, Antoloji üyeliginde de kendi ismi olan '' Ahmet Mansuroglu '' rumuzu ile tanınmaktadır.
Çeşitli gazetelerde şiirleri yayınlanmaktadır.

ıletişim;
Tlf:0 326 2156779 Antakya / Hatay

Kaynak:www.antoloji.com

Alın Yazım

Birbirimizden habersiz gelmişiz dünyaya,
Oysa Tanrı,
Seni ve beni bir olalım diye göndermiş,
Alın demiş işte koca bir dünya
Ve ikiniz bir bütün,
Yıllarca bir yastıkta mutlu olmuşuz.
Bir yastıkta dinlendirmişiz yorgun başımızı.
Bazan alnımda ter olmuşsun,
Bazan kollarımda güç,
Beraber paylaşmışız
Kederi mutlulugu
Sen benim güç kaynagımsın;
Baharımsın, yazımsın.
Sen benim ebedi sevgilim,
Alın yazımsın...

Anacıgım

Özledim seni anacıgım
Sanki yıllar var görmeyeli
Beyaz başörtün,
Tatlı tebessümündür
şimdi aklımda kalan,
Ak saçlarının her telinde
Bizim dertlerimiz,
Bizim çocuklugumuz,
Bizim sevincimiz konuşur.
Yüz hatlarındadır bizim hayat dramımız
Her çizgi,
Geçmişteki bir acıyı yansıtır.
Hasta günlerimde sen bana ilaçtın,
şefkatinle saglıgı içtim yudum yudum,
Gülüşünle sıhhat neşe buldum,
Senin varlıgınlaydı tüm mutlulugumuz
Aradan yıllar geçti, çok şey var unuttugumuz,
Ayrılıgın üzüntü,
Ayrılıgın keder anacıgım.
Kavuşmaksa mutlulukların en güzeli,
Bayram sabahına uyanan çocuklar gibi sevinirim,
Sensizlik zulüm,
Sensizlik ölüm anacıgım,
Sen varsın sagsın ya anacıgım
O halde bizde varız.

Anneler

Her ulusun temeli aziz varlıgı,
Yuvalar onlarla görmez darlıgı,
Hastalar şefkatinde bulur saglıgı,
Evlat sevgisiyle yaşar anneler.

Çocukların üzüntüsünü dert edinir,
Onlarla aglar onlarla sevinir,
Annelere koruyucu melek denir,
Cephede mehmetçikle coşar anneler.

Her cefayı çeker her üzüntüye katlanır,
Böyle büyüklüge meleklerde ratlanır,
Annesi için çarpmayan yürek paslanır,
Kıymet bilmeyene şaşar anneler.

Yavuzlar Fatihler onun eseri,
Emekle yetiştirdiler huduttaki askeri,
Düşman almak isterse bu güzel yeri,
Evladım, vatanım der koşar Anneler...

Antakyalım

Gelin Antakyalılar birlik olalım
Saygı, sevgi olup gönüllere dolalım
Yardımlaşma, dayanışmayla şifa bulalım
Paylaşımda buluşalım Antakyalım...

Her din, her dille iç içe yaşarsın
Seni bölmek isteyenlere şaşarsın
Her zaman güzellige koşarsın
Sen insanlara örneksin Antakyalım...

Her güçlügü aşarız elele olnuca
Dayanışma aşkı gönlümüze dolunca
Hastalar sende şifa bulunca
Yardım isteyenlere koşarsın Antakyalım...

Yüreginde insan sevgisi kardeşlik var
Bu sevgi sürecek ezelden ebede kadar
Sen koca çınarsın, bense küçük bir dalım
Gelin, yürek yürege olalım Antakyalım...

Benim şehrim adını tarihten almış
Habbibi Neccar, Senpiyer koynunda kalmış
ınançlara saygı, insanlara sevgi ruhunu sarmış
Ezan, Çan, Hazzan, sende buluşmuş Antakyalım...

ınsanım, insan acısına dayanmaz yüregim
Herkese saglık mutluluktur dilegim
Acılara merhem olmazsam, zehir olur yemegim
Sevgi sende hoşgörü sende Antakyalım...

ıçimizdeki özlem bir volkan, bir yanardag
Sevgi ile örülmüş gönlümüzdeki bag
Dertler birikmiş, olmuşsa bir dag
Elele olunca çözeriz Antakyalım...

Yanlız Antakya'ya degil tüm insanlara çagrımız
ınsan sevgisi ile yanar bagrımız
Sevgide birleştik yok ayrı gayrımız
Saygı sana, selam sana Antakyalım...

Hoşgörü şehri Antakya için.

Ahmet Mansuroglu - Antakya / Hatay 20 Haziran 2003

Antakyam

Antakya denince
Çocuklugum, gençligim
Bütün hayatım gelir aklıma...
Hayata sende açtım gözümü
Sende kapamak isterim
En güzeli sende saklı hatıralarımın
En acısı sende...
Gurbette ilk özledigim sen olursun
Annemden önce...
Düşünürüm yagmurlu gecelerini
Islandıgımı sırılsıklam
ıçlenirim sensizligime.

Antakya - Hatay 07.02.1956

Arkadaş

Bugün seni andım,
Gönlümde hüzün gözümde yaş
Sevginin ateşiyle yandım,
Böyle yüzüstü bırakmak olmaz arkadaş

Mutlu olduk sevindik beraberce
şimdi niçin bu kaçış bu telaş
Hani ayrılmayacagız derdik
Ayrılıgın kahretti beni arkadaş

Seslensem uzaklardan duyarmısın?
ıçimde fırtınalar içimde savaş
Elini kalbime koyarmısın?
Bu kalp sensiz durur arkadaş

Esen rüzgarlardan haber saldım
Eriyip tükenirken yavaş yavaş
Yüzüne gözüne hasret kaldım
Böyle kahretmek olmaz arkadaş

şimdi ne haldeyim bilirmisin?
Gençligim soluyor yavaş yavaş
Yalvarsam gelirmisin?
Hadi ne olur, gel be arkadaş.

Askerden Anneme Mektup

Küçükken uykusuz kaldın beşigimin başında
Agladım kucakladın daha küçük yaşımda
Üzüntülü günlerimde seni buldum karşımda
şimdi sensizim içim yanıyor anne.

Bilirim eziyet ettim üzdüm yaramazlıklarımla
Azmı hırpaladım haylazlıklarımla
Bilirsin bende çok çile çektim alın yazımla
şimdi senden çok uzaklardayım anne.

Emek verdin büyüttün askere yoladın
Askerin torbasını ellerinle bagladın
Kim bilir kaç geceler benim için agladın
Üzülme belki bir gün dönerim anne.

Üzütülü günlerinde bizdik gönlünün tesellisi
Ey hasta gecelerimin sadık bekçisi
Ey yorgun günlerimin tek tesellisi
Aglama belki bir gün dönerim anne.

şimdi sesleniyorum sana uzaklardan
Belki dönerim, belki dönmem bu topraklardan
Eger ölüm haberim gelirse uzaklardan
Aglama yanlız hakkını helal et anne.

Bandırma - Balıkesir 06.Nisan.1951

Ata'ya Sesleniş

Yine on kasım,
Yine aglıyor Türkiyem
Ve ben Hatay'da Atatürk çocugu
Sesleniyorum sana Atam
Yürekten, ta...içten
Ben
Kırk asırlık Türk yurdu esir kalamaz dedigin
şehrin çocugu,
Ben yüzünü göremeyen,
Yolunda ölemeyen,
Senden öksüz,
Sana hasret,
Bir acı birikmiş yüregimde
Bir öksüzlük çökmüş başıma
Henüz girmişken altı yaşıma,
Ben Atatürk'ten öksüz,
Atatürk'e hasret kalmışım
Annemle başbaşa
Aglamışım, aglamışım
''Ekmek'' demesini bilmeden
'' Atatürk '' demesini ögrenmişim
Sonra...
Atatürküm,
Türkiyem, demişim.
Sen her zaman varsın,
şuradasın, yanımdasın...
Dolaşan kanımdasın.

Ayfer

Ayın feri aydınlıktır
Siz Ayferi gördünüz mü?
Gülerken gözleri de güler
Siz onunla güldünüz mü?

Sana Ayfer demişler
Kız sen aydan da güzelsin
Ne güzel de isim vermişler
Seni çok ama çok sevmişler.

Ayfer sen hoş geldin aramıza
Gelişinle renk kattın dünyamıza
Seni koymak istedik canımıza
Ayfer sen hoş geldin aramıza.

(Torunum Ayfer'in dogumu için) Antakya - Hatay 23.08.1996