Ayşe'ye

Mini miniydin ilkokulda
Siyah önlük beyaz yaka,
Aradan yıllar geçti
Degildir şaka
Tek ümidimizsin
Neyim var başka,
Bir sevinç var içimde tarifsiz,
Bir sevinç var bambaşka
Sen ondokuz yıllık emeksin,
Peri desem degil,
Sen bir meleksin
Tanrıdan istedigim dileksin,
ıçimizde çarpan yüreksin,
Yuvamızda açan çiçeksin,
Senindir sevinç,
Senindir neşe,
Başarını yürekten kutlarım Ayşe.

(Lise'yi bitirdigi yıl sevgili kızım Ayşe'ye) Antakya -Hatay 12.06.1984

Ayşem

Cici kızım benim
Mahzun durma öyle
Biliyorum senin şiirin gecikti
Gel şöyle şuracıga,
Yanı başıma gel
Neler diyecegim bak sana,
Umarım hak vereceksin bana
Kafam boş degil artık,
Dükkanın işini,
Evin aşını düşünür oldum,
Tüm arzularına gem vurdum gençligimin
Baba oldum...
ıçimde sizi mutlı etmek emeli,
Durmadan koşacagım,
Tanımıyacagım bir mani
Çin seddi bile
Alıkoymaz beni yolumdan
Yıllardır benim için çarpan kalbim,
Artık sizin için çarpıyor.
Nefes aldıgım havada
Dlaşan kanımda varsınız
Ve biliyormusun kızım
Siz bir dünya kadarsınız.

(Sevgili kızım Ayşe'ye)Antakya - Hatay 1965

Sen benim damarımdaki kansın
ıçimdeki sevgi bedenimdeki cansın,
Gökyüzündeki gelincigim,
Sana uzanan eller utansın.

Ben Hatay'da yıllarca hasretini çektim
Fransızlar vardı Hatay'da
Kahrımdan ölecektim
ıçim kan aglarken ben nasıl gülecektim

Annem seni her gün öpüp koklardı
ıçimizde sana özlem, sana hasret vardı
Sensizlikte dünyam karardı,
Hatayda Fransız Hatay'da hüzün vardı.

Sen benim şerefim, gururumsun bayragım
Senin sevginle ışıgınla coşacagım
Seninle zaferden zafere koşacagım
Bir canım var o da sana feda olsun bayragım.

Bayragım rengini sehit kanından almıs
Bu vatan bize onlardan armagan kalmıs
Atalarım dünya'ya ün salmıs
Bu vatan için can verenlerin evladıyız biz...

Vatanım sehitler gaziler ocagı
Baba yurdu,ana kucagı
Gururla seyrederim sanlı sancagı
Onu canımızla koruyacagız biz...

Sen benim her seyimsin güzel vatanım
Senin için varım,sana fedadır canım
Bu ugurda ölsem aksada kanım
sehitler diyarının evladıyız biz...

Vatan bayrak sevgisi ile büyüdüm
Bayramlarda elimde bayraklarla yürüdüm
Sehitler,gaziler rahat uyuyun siz
Bu vatanın yılmaz bekçileriyiz biz...

Ben gurbette kimsesiz yabancı,
Sen kimsesiz günlerimin nazlı perisi,
Ben yolcuyum aşka susamış,
Sensizlik uzadıkça uzamış.
Ben ümitsiz,
Ben garip,
Ben kimsesiz yabancı,
Sen benim ümit kaynagım,
Sen garibin sevgilisi,
Sen hayali gözümden silinmeyen,
Sen kalbimin agrısı dinmek bilmeyen,
Sen ışıgım,
Sen güneşim,
Sen,
Sen,
Ve hep sen...

Antakya -Hatay 12.08.1956

Beni Düşünüyormusun

Benden uzakta
Beni düşünüyormusun
Mevsim kış
Kar yagıyor
Üşüyormusun....

Üşümezsin yüreginde sıcaklıgım var
Yazdıgım mektuplarda
Benim ateşim var
Geceleri koynuna al
Isıtır seni....

Beni düşünme
Sorma beni
Buralarda kar,tipi.fırtına
Asıl fırtına yüregimde biliyormusun?

Sensizlige alışamadım bir türlü
Yokluguna alışamadım...

Geceler uzun
Bitmek bilmiyor geceler
Soludugum havada sen varsın
Düşlerimde sen....
Böyle mutsuz
Böyle umutsuz
Günde yüz kere ölürüm ben...

Bu günde bekledim
Gelmedin yine
Yine yanlızlık çöktü başıma
Yine aglamaklı gözlerim
Ben sensizlige alışamadım
Haıralarınla yaşıyorum
Yaşamak denirse...
Eger bir gün
Kavuşmadan ecel gelirse
Azraile şikayet ederim
Fırsat verirse...

Bekledigin var mı? derse hayatta
Sevgilim var derim
Benden ayrı
Benden çok,ama çok uzakta

Çöl suya ben sana hasretim
Yüregine taş bas
Yitirme umutlarını sabret dediler
ıçimde yangın var sabrı neyleyim...
Beni düşünüyor
Beni soruyorsan
Senden uzakta,işte ben böyleyim.

Bensiz Mutlu Olamazsın

Köşkte sarayda olsan
Başka sevgili bulsan
Güzel sevgili bulsan
Bensiz mutlu olamazsın...

Başkası ile gülsen oynasan
Cilveyle fıkır fıkır kaynasan
Okşanıp sevilmeye doymasan
Bensiz mutlu olamazsın...

Mutlu olursun kollarımda
Kendinden geçersin yanımda
Çünkü ben varım kanında
Bensiz mutlu olamazsın....

Bırakmaz

Zenginsin, mevkiin var
Hanın var hamamın var
Dostun arkadaşın karın, çocukların var
Bir kaç gün görünmezsen eger
Herkes özlediginden bahseder

Bir gün bir afet olur
Yanar, yıkılır hanın hamamın
şöhretin, mevkiin olur heba
Gören yüz çevirir
Demez merhaba

Yanlız bir şey bırakmaz seni
Elden gittigi halde post
En samimi dost
O kör olası
O kahrolası sefalet...

(ınsanların yoksul zamanlarında başbaşa kaldıkları yegane şey sefalettir.)

Bir zamanlar
Benimde defterim kalemim vardı
Umut yüklü düşüncelerim vardı
Sevinç dolu
Ögretmenlerim vardı
Ellerini doyasıya öpmek istedigim,
Okulumdu anam kadar sevdigim,
Benimsedigim,
Bir kader rüzgarı
Söküp aldı beni okul sıralarından,
Hoyratça,
Anamdan ayrılsam
Belki daha kolay olurdu
Ayrılan sevgilide
Zamanla unutulurdu.
Bir ögrenci görsem ders çalışan,
Bakışlarından bilgi saçan,
Işıl ışıl..
Kalbim birden sevinçle vurur
Aradan yıllar geçti
ıçimdeki ateş küllenmeden durur.

Antakya - 1952

Mehmetçik

Yıllarca yunan kıbrısa asker çıkardı
Türkten yedigi darbeyi untmuş gözü karardı
Mehmetçigi karşısında görünce rengi saradı
Banyoda kesilen yavrular için vurdu mehmetçik

Girnede dalgalandı Türkün bayragı
Mehmetçigin elinde alaya sancagı
Türkiyem kahramanlar diyarı,yigit ocagı
Yapılan zulmün hesabını sordu mehmetçik

Çelikten irade,sarsılmaz iman
Allah, Allah sesleriyle titredi düşman
Enosis dedigine bin kere pişman
Birleşimiş milletler isteyince durdu mehmetçik

Magosa kalesinde mücahitler kahramanca savaştı
Böylesine yigitlige rumlarda şaştı
Mehmetçik magosaya girdi gözler kamaştı
Karagahı magosada kurdu mehmetçik

Allah Allah sesleriyle kıbrıs seması inledi
El bagladı yunan, rum, marşımızı dinledi
Rumlar masum çocuklara kıydı insaf bilmedi
Ettikleri zulmün hesabını sordu mehmetçik

Ay-yıldızlı gelincik dalgalandı,magosa'da lefkoşe'de
Drduramaz mehmetçigi bütün dünya gelsede
Gam yemez yavru vatan için ölsede
Cephede herbiri bir ordu mehmetçik